*(tekst z lutego 2021, będzie wymagał aktualizacji i uzupełnienia)*
Tym razem piszę wyłącznie o trasach prowadzących na szczyt Młynarza. Inne drogi w jego rejonie, które również zasługują na opisanie w kontekście 0+, zostawiam na bliską przyszłość.
## Młynarz (2171 m)
Jego masyw leży w bocznej grani pomiędzy Doliną Białej Wody, Doliną Żabią Białczańską a Doliną Ciężką. Grań ta zaczyna się na Młynarzowej Przełęczy i prowadzi dalej na północ przez główny wierzchołek Młynarza aż do jej zakończenia w lesie. (Oczywiście to uproszczenie – nazwanych obiektów w tej grani jest dziesiątki).
To kolejny wybitny i piękny szczyt (może kolejny z mojego WKT 😊), który każdy widział, ale nie każdy zna. Często wchodzi się na niego dopiero po „odhaczeniu” innych, bardziej znanych gór o podobnym poziomie trudności. Leży daleko od znakowanych szlaków i relatywnie daleko od innych popularnych celów turystycznych. Nigdy nie spotkaliśmy tam nikogo na grani…
Jeśli ktoś ceni widoki ze szczytu – ten z Młynarza jest moim ulubionym w całych Tatrach. Choć panorama z Szerokiej Jaworzyńskiej jest szersza, to widok z Młynarza ma bardziej wysokogórski charakter.
Na Młynarza można dostać się trekkingowo pięcioma drogami. Znam trzy z nich (numerowane 1–3); każdą oceniam na **0+** (choć znam je tylko częściowo z własnego doświadczenia). Żadna z nich nie jest zupełnie bezproblemowa – jedna może być nielubiana za strome trawki, inna za kruszyznę w żlebie, jeszcze inna za możliwe trudności w orientacji. Dwie pozostałe drogi planuję przejść przy najbliższej okazji – więc jeśli ktoś jest zainteresowany, zapraszam latem 😊
—
### Droga 1: Północną granią z Doliny Żabiej Białczańskiej przez Młynarzową Przehybę
Możliwe, że to najłatwiejsza trasa na szczyt – ale tylko pod warunkiem dobrania właściwego wariantu i omijania trudności. Im bliżej głównego wierzchołka, tym łatwiej trafić w teren eksponowany lub technicznie trudny. Przy słabej widoczności łatwo się zgubić.
**Trudność: 0+ (miejscami technicznie wymagająca, zależnie od wariantu)**
—### Droga 2: Z Doliny Żabiej Białczańskiej na Młynarzową Przełęcz, dalej południową granią
Schodziłem nią trzy razy. Najmniej przyjemna jest środkowa część – kruchy żleb. Warto pamiętać, że droga nie prowadzi prosto w dół – jej dolną część stanowi długi, niemal poziomy trawers (schemat na mapce).
Grań od Młynarzowej Przełęczy na szczyt jest bardzo widokowa, z częściowymi obejściami. Bardziej doświadczony turysta powinien je bez problemu odnaleźć – choć może niekoniecznie za pierwszym razem.
**Trudność: 0+ (kruchy żleb, miejscami orientacyjnie trudne)**
—### Droga 3: Z Doliny Ciężkiej do Młynarzowej Przełęczy, dalej jak droga 2
Ładna trasa. Jej krótki odcinek nad zaklinowanym głazem jest lekko eksponowany. Trawki są strome, ale w Tatrach bywają znacznie gorsze.
**Trudność: 0+ (lekka ekspozycja, trawki)**
—### Droga 4: Tzw. „Droga przez Babę”
Prowadzi od Ciężkiego Stawu, obok Młynarzowej Baby (nazwy jednej ze skałek), przez pd.-wsch. grzędę i górną część Żlebu Ascety niemal do samego szczytu.
Z opisów wynika, że może to być najłatwiejsza trasa na Młynarza. Istnieją jednak rozbieżności co do przebiegu jej dolnej części. Cywiński podaje sposób na ominięcie kosówek. Trasa ta uchodzi za typowo zimową – głównie pokonywana po śniegu. Gdyby jednak udało się latem obejść kosówki, być może warto spróbować?
**Trudność: 0+ / I (potencjalnie najłatwiejsza, zimowo bezkosówkowa)**
### Droga 5: Zachodnimi zboczami „wprost” z Doliny Żabiej Białczańskiej
Cywiński podaje trzy warianty tej drogi, zaznaczone jedynie bardzo schematycznie na mapce. Nie znam ich osobiście – do sprawdzenia w przyszłości.
**Trudność: 0+ (wg Cywińskiego, schematyczne warianty)**
—
Mapka: Rafał Jońca
**Dalsze informacje:**
– https://dagomar.eu/Mlynarz.html
– http://hemli-w-gorach.blogspot.com/2013/08/mynarz.html
– https://sakwa.org.pl/…/wielki-mlynarzowy-zleb-zjazd-z…/
– https://drytooling.com.pl/…/5928-wielki-mlynarzowy-zleb
